Hangouderen

Hangouderen.

Het is 21.00 uur en ik kijk vanuit een prachtig landhuis uit over Olbia (Sardinie). Als ik over het erf loop probeer ik het nog een keer “ Bonna Notte” . De man kijkt me vriendelijk maar vragend aan. Ik begrijp dat ik nog aan mijn uitspraak moet werken.

hangjongeren

Al ik een stukje doorloop zie ik een aantal mannen hangen rond een grote ketel met een gasbrander er onder.  Ik had deze mannen nog niet eerder gezien en het is in the middel of no where. Ik wijs naar de pan waarin iets kookt. De man glimlacht en pakt me bij de arm. Ik moet mee. Als ik de groep nader wordt ik gekeurd door een toch wel forse  hond. Ik mag door! Maar wil ik dat wel? BONNA NOTTE zeg iets te hard maar volhardend. HOLLANDAISE. Iedereen kijkt me aan. Eindelijk een opstootje! Langzaam loopt een van de mannen op me af. Hij logeert ook in het landhuis en spreekt beperkt engels. “What are they doing” vraag ik hem. Ook hij komt  niet verder dan Beeeee! Het moet een schaap of geit zijn die wordt gekookt. Hij weet het niet maar wil het niet laten merken! Ondertussen krijg ik wijn in mijn handen geduwd. Grazia! Ik glimlach. Sardijnse wijn is nooit verkeerd. De worst en de Percorino komt door. Dit gaat laat worden!!

Op een gegeven moment zie ik een van de mannen een stuk vlees uit de pan halen. Hij kijkt me indringend aan (Ik had niet moeten vertellen dat ik kok was). Ik slik snel de laatste slok wijn door. “Gustare” zegt hij. Ik voel de blikken van de mannen op mij gericht. Ik had mezelf beloofd nooit te liegen omwille van. Maar dit is zo basic. Ik proef en . . . .  het is “ dilettevole”.  Dat levert me al snel een volgend glas wij op! Ik weet niet of het het eten is of de omstandigheden waarin ik zit. Maar de sfeer overweldigd me. De situatie, het eten, de kwaliteit. Langzaam strompel ik naar huis. Die wijn! Mijn vrouw slaapt al. Ik ga voorzichtig tegen haar aanliggen en realiseer me dat ik via het eten in een ander wereld terecht ben gekomen. Geit uit een pan?  En toch …

Comments are closed.