Koffie opstand

Koffie is in vele landen de startmotor van de dag. In Italië is het gebruikelijk om, voordat het werk start, een Espresso of/en Cappuccino aan de bar te drinken. Ook in Nederland is koffie een van de belangrijkste arbeidsvoorwaarden op je werk.

Verandering van de koffieleveranciers leidt op de werkvloer tot gemok. Verhoging van de koffieprijs tot opstand. Koffie is dan ook een van de meest onderbelichte verslavingen.

Ook bij mij was de verslaving te sterk. Ik heb veel koffie uit automaten gedronken. Ik dronk het als mijn zoals mijn eerste biertje.  Echt lekker vond ik het niet maar ik hoorde er wel bij.

Maar ik ben klaar met de koffie uit automaten in Nederland!! En toch kan ik me nog steeds niet aan de koffiecultuur onttrekken. Ik tuin er elke keer weer in.

Binnenkomend op een nieuwe afspraak onder het uitwisselen van de persoonlijke sores luidt standaard de vraag . . . . Koffie? Terwijl, door ervaring wijs geworden, mijn hele lijf *@#$ nee !! . . .  schreeuwt, knikt mijn hoofd geheel zelfstandig .. Ja !!.

Maar bijna altijd nadat ik het goedbedoelde bakkie troost heb aangenomen en de dubieuze geuren mijn reukorganen bereiken komt de dialoog tussen mijn darmen en mijn verstand op gang.

Meestal met slechte afloop. Het gesprek bij mijn klanten gaat deels verloren door deze interne dialoog.

In Nederland lijken we dat echter niet te begrijpen. Als we de kwaliteit van de koffie die ik de afgelopen jaren bij bedrijven heb mogen drinken de norm is voor de kwaliteit van het bedrijf zal het nog lang duren voor we uit de crisis komen.

De laatste weken drink ik dan ook water of thee. Mijn drinkmaten reageren dan ook vaak zeer primair: “ ben je ziek”. Maar bijval krijg ik als ik uitval over de kwaliteit van de automatenkoffie.

Af en toe schuif ik aan bij het hoger management. Daar drinken ze wel echte koffie. Ze weten het wel!  Vers gemalen koffiebonen in een stenen kop op een fraai schoteltje. Koffie op stand zal ik maar zeggen!

 

Nu wij nog!

 

Comments are closed.