Naar Sardinië

Nog 4 dagen dan mag ik weer naar Sardinië. Samen met Lucio mijn kookvriend en Peter mijn maatje. Altijd als we gaan vind ik het spannend. Hoewel La Dolce Vita voor de Italianen vanzelfsprekend is, is het voor een degelijke Hollander keer op keer wonderlijk te zien hoe simpel het leven kan zijn.

Als we met kookgroepen in Sardinië zijn valt het me altijd op. Cursisten, die uit de dagelijkse hectiek zijn gerukt, controle willen hebben op wat staat te gebeuren, die na een dag haast verplicht het tempo van het eiland aannemen.

Langzaam zie je de stand van de mondhoeken veranderen, langzaam nemen ze tijd voor het hier en nu.

Controle is iets wat je in Sardinië kan vergeten. Er is namelijk geen haast, men bekommerd zich om de relevante zaken van het leven namelijk eten, vrienden, familie & genot.

Kijk, en dat is toch net even anders dan de “V.O.C. mentaliteit” waar onze zoekende minister president het over heeft.IMG_8032

Garantie tot aan de deur, we gaan de crisis er niet mee oplossen. Aan de andere kant gaat dit de crisis wel een stuk dragelijker maken.

Stel je voor dat we koken met elkaar, ons om elkaar bekommeren, beleven en genieten. Dit omdat we er gelukkig van worden.

O ja het kost, we gaan er niet rijker van worden, krijgen niet meer status, gaan er geen mooiere huizen van kopen.

Maar geluk, vriendschap, genieten als alternatief?

Ik ga er over nadenken, op het terrasje in Alghero, naast de Middellandse Zee, bij 26 graden.

Neem denk ik toch maar een fotootje van mijn familie mee.

piace lavorare la prossima settimana

 

Comments are closed.